El Edificio de los Cinco Pisos jest częścią obszernego kompleksu obejmującego 2,5 ha, zaplanowanego i wykonanego w większości w VIII w.n.e. Konstrukcja ta, mierząca wraz z ozdobną crestería wysokość 31 m., jest najwyższą strukturą strefy archeologicznej w Edzná i stanowi charakterystyczne dla stylu Río Bec połączenie dwóch typów budowli. Składa się ona częściowo z piramidy, w której po przedniej stronie długie osiowe schody prowadzą do celli, częściowo zaś z pałacu. Każde z pięter, nachodzących na siebie schodkowo z uskokiem, zawiera komnaty znajdujące się za drzwiami. W otworach drzwiowych najniższego i najwyższego piętra ustawione są filary: murowane na parterze i monolityczne na trzecim piętrze.
El Edificio de los Cinco Pisos, znana również jako el Palacio, zwrócona jest przodem ku zachodowi i usytuowana jest w taki sposób, że pomiędzy 1 maja a 13 sierpnia (kiedy słońce znajduje się w zenicie), promienie zachodzącego słońca wpadają bezpośrednio do jej wnętrza.
Centralne schody, odrestaurowane jedynie z lewej strony, wznoszą się z zachodniej strony budowli na wysokość piątego, najwyższego piętra, znajdującego się pod wysokim, częściowo zniszczonym grzebieniem dachu. Na szczycie budynku znajduje się niewielka świątynia z trzema pomieszczeniami, przy tylnej ścianie środkowego z nich umieszczona była niegdyś stela, oświetlana przez ostatnie promienie zachodzącego słońca.
W El Edificio de los Cinco Pisos widoczne są różne innowacje architektoniczne stosowane przez budowniczych na Jukatanie. Na każdym piętrze znajdował się rząd komnat, których zadaszenia służyły jednocześnie jako tarasy dla niższych poziomów budowli. Innym, niezmiernie rzadko występującym w architekturze Majów elementem jest pojawiająca się na fasadzie budowli krótka kolumna z kwadratowym kapitelem. Ponadto, pod obszernymi schodami znajdują się przejścia oparte na sklepieniu wspornikowym, umożliwiające swobodne poruszanie się po piętrze.
Rzut poziomy Budowli Pięciu Pięter jest niemal kwadratowy – 58x60 m. Budowla stoi na sztucznie usypanej sześciometrowej esplanadzie o długości 160 m. i szerokości 48 m., do której prowadzą schody o szerokości 45 m.
W latach 672 – 810 n,e, w Edzná ustawiono wiele steli z datami. Do pierwszego poziomu budowli prowadzą cztery szerokie schody, których stopnie ozdobione są znakami hieroglificznymi z datami sięgającymi 652 r.n.e.
Campesinos zamieszkujący region Campeche, nadal kultywujący wiele z dawnych tradycji swych przodków (z praktykami szamańskimi włącznie) są prawdopodobnie bezpośrednimi potomkami budowniczych Edzná. W słoneczny dzień w porze suchej, Majowie H’men zbierają się przy ołtarzu usytuowanym przed Edificio de los Cinco Pisos i odprawiają ceremonię ku czci boga deszczu Chaca, prosząc go o deszcz, składając ofiary z jedzenia i kwiatów oraz wznosząc modlitwy. Centralny ołtarz ozdabiany jest ofiarami, a synowie Chaca grają na fletach, a następnie zbiegają w dół po schodach świątyni imitując dźwięki wydawane przez żaby.

M E K S Y K

 

 

M E K S Y K

 

 

 

 

M E K S Y K

 

 

 

 

M E K S Y K

 

 

 

 

M E K S Y K

 

 

 

 

NAPISZ

nAPISZ DO MNIE

Lorem ipsum

podróże Peru Lima zwiedzanie
Ośrodek założony został przez lud Itzá, a ponieważ mieszkańcy innych osad określali wszystkich mieszkańców tego starożytnego miasta mianem Itzá, stąd jego nazwa – Edzná/Itzná oznacza „Casa de los Itzáes” (dom ludu Itzá). Pierwsze ślady osadnictwa na tym obszarze pochodzą z ok. 400 r.p.n.e., kiedy to społeczność rolników zasiedliła tę dolinę w kształcie podkowy. To dobrze zorganizowane społeczeństwo wzniosło wkrótce pierwsze budowle oraz stworzyło system hydrauliczny, ułatwiający nawodnienie i wyżywienie dominium. Miasto łączył z Río Champoton (a za pośrednictwem tej rzeki również z morzem) dwunastokilometrowy sztuczny kanał.
W początkach naszej ery w ośrodku ukształtował się silny, scentralizowany rząd, legitymujący swoją władzę polityczną w oparciu o związki władców z bogami. Miasto przekształciło się w stolicę zachodniej części półwyspu i osiągnęło największy rozkwit w latach 400-1000 n.e. Później nastąpił okres stopniowej dekadencji, aż do opuszczenia miasta ok. 1450 r.n.e. Usytuowane na sztucznie usypanym akropolu podłużne piramidy mają często szerokie galerie z wieloma pomieszczeniami, co jest cechą charakterystyczną dla stylu Chenes.
La Plaza Principal (Główny Plac) położony jest na planie czworokąta. Większość monumentalnych budowli w Edzná położona jest od strony wschodniej placu, zaś od jego strony północnej i południowej wybiegają z niego dwie sacbés, wykorzystywane w komunikacji wewnątrz miasta. Z kolei La Gran Acrópolis (Wielki Akropol) wznosi się na szerokiej czworobocznej platformie, na której znajdują się różne monumentalne budowle, wśród których wyróżnia się el Edificio de los Cinco Pisos.

Meksyk, Edzná

Edzná, El Edificio de los Cinco Pisos – budowla należy do obszernego kompleksu obejmującego 2,5 ha, wzniesionego w VIII w. Konstrukcja ta, mierząca wraz z ozdobną crestería 31 m., jest najwyższą strukturą w strefie
El Edificio de los Cinco Pisos
Edzná, El Edificio de los Cinco Pisos – każde z pięter budowli, nachodzących na siebie schodkowo z uskokiem, zawiera komnaty znajdujące się za drzwiami. W otworach drzwiowych najniższego i najwyższego piętra ustawione są filary: murowane na parterze i monolityczne na trzecim piętrze
La Pequeña Acrópolis
Mały Akropol wniesiony został na czworobocznej platformie datowanej na 200 r.pn.e., na której szczycie znajdują się cztery budowle wyznaczające centralny dziedziniec. Z tego miejsca pochodzą najstarsze wykopaliska z Edzná: wielka stiukowa maska, trzy stele datowane na lata między 41 a 435 r.n.e. i ceramika z okresu między 400 a 250 r.p.n.e.
El Templo Norte
El Templo Norte położone jest na długiej platformie z szerokimi schodami, prowadzącymi do dwóch wydłużonych galerii. Świątynia wieńcząca konstrukcję była co najmniej cztery razy przebudowywana. Przed świątynią znajduje się platforma w kształcie litery C, pochodząca z ostatniego okresu funkcjonowania miasta, między 1200 a 1400 r.n.e.
El Patio Puuc
Dziedziniec otoczony różnymi budowlami pokrytymi kwadratowymi, prostokątnymi oraz cylindrycznymi, rzeźbionymi kamieniami. Z Edificio Norte pochodzi prostokątna rzeźba z reprezentacjami Chaca oraz glifami nawiązującymi do daty: Imix (dzień) i Yax (miesiąc). Przy wejściu na główny dziedziniec usytuowany jest el Temazcal (w náhuatl), którego nazwa w tłumaczeniu na język Majów jukatańskich brzmi chokó sintumbilhá, pełniący rolę łaźni parowej, do której dostęp był ograniczony ze względu na znaczenie religijne.
La Vieja Hechicera (Stara Wiedźma)
Jedna z głównych budowli, zlokalizowana 800 m. na północny wschód od el Edificio de los Cinco Pisos. Do niewielkiej świątyni wieńczącej budowlę o zaokrąglonych narożnikach prowadzą od strony wschodniej schody.
Pozostałe budowle
Z innych budowli wspomnieć należy o La Plataforma de los Cuchillos – jest to zespół składający się z pomieszczeń ze sklepieniami wspornikowymi, usytuowanych na skraju budowli oraz sektora centralnego, na obszarze którego wzniesiono skromniejsze pomieszczenia ze sklepieniami wykonanymi z nietrwałych materiałów. El Patio de los Embajadores ograniczone jest od zachodu przez dwa budynki – w każdym z nich znajdują się po cztery kolumny, pochodzące z okresu 1000-1200 n.e. Inną charakterystyczną budowlą jest El Nohochná - „La Casa Grande” – Wielki Dom, pełniąca prawdopodobnie funkcje administracyjne, chociaż niewykluczone też, że funkcjonowała jako zaplecze służące do obsługi ceremonii odprawianych na Plaza Principal. W wyższej części tej budowli znajdują się długie galerie, z wejściami ukształtowanymi przez grube pilastry.
Boisko do rytualnej gry w piłkę (El Juego de Pelota) składa się z dwóch równoległych budowli. W wyższej części znajdują się różne pomieszczenia, w których być może gromadzono wizerunki bóstw związanych z grą w pelotę. W Świątyni Masek (El Templo de las Mascarones) przedstawione są dwa wizerunki bóstw solarnych wykonane z modelowanego stiuku. Obie maski posiadają cechy antropomorficzne z atrybutami estetycznymi charakterystycznymi dla elity władzy, takimi jak: skośne spojrzenie, wykoślawione zęby, ozdoby nosa i uszu oraz ogromne, zoomorficzne nakrycia głowy.